پنجشنبه بیست و هشتم اردیبهشت 1391
اين جمله همه افكارم را به تصوير شهدا و خاطراتي از آنان معطوف كرد، خاطرات برخي از همين بروبچهها كه تصاويرشان را ميبينم، در همه وجودم تداعي كرد. يادم آمد مثل همين روزهاي ارديبهشت سال 1361 در گرماي خوزستان، در منطقه عملياتي بيتالمقدس كه از روزها پيش آغاز شده بود، همين شهدا براي آزادسازي خرمشهر عزيز و لبيك به فرمان امام سر از پا نميشناختند، در مقابل دشمن و تجهيزات او با فتوت و جوانمردي مردانه ايستادند و به تكليفي كه داشتند وفاي عهد كردند. «ره صد ساله را يكشبه» پيمودند و در حماسه خون رنگ خود به كهكشان شهادت دست يافتند.
به عكس شهدا خيره شده بودم و انسانهاي بزرگي را در پس قاب تصوير آنان ميديدم كه سربلندي وشرف ما، اقتدار و صلابت نظام مقدس ما مرهون مجاهدت آن راستقامتان هميشه تاريخ است. حالا درست نوشتهاند نبايد «برعكس» نگاه كرد. بايد به عزت و شرف، به سربلندي ايران اسلامي، به اقتدار و صلابت نظام، به استقلال و آزادي اين مردم و اين مرز و بوم درست نگاه كرد.
محمد خامهيار / جامجم
یکشنبه سوم اردیبهشت 1391

از دور محموله بعضي كاميونها و تريليها مشخص بود: از خودروهاي پرايد، سمند و پژو گرفته تا مصالح ساختماني، از مواد غذايي لبني مثل شير، ماست، خامه، دوغ و نوشابه تا سبزيجات و صيفيجات مختلف، همينطور سازههاي سوله و اقلامي از صنايع سنگين و .... وجود چنين صفي، هميشگي است و هر زائر ايراني كه رهسپار زيارت عتبات ميشود شاهد اين صحنه از صادرات خواهد بود. حضور ما در ديگر كشورهاي همسايه هم به همين شكل مشهود است.
برايم جالب بود كه در شهر مقدس كربلا وقتي خانمي براي خريد ميوه و سبزيجات از مغازهداري پرسيد اين ميوه كجايي است؟ در پاسخ شنيد از شكل و شمايل و تميزي آن متوجه نشدي كه اين محصول ايران است نه عراق!
ما براي توليد و صادرات از چنين توان و استعدادي برخوردار هستيم، اتومبيلهاي ساخت كشور ما در پايتخت و ديگر شهرهاي بعضي از كشورهاي همسايه در آمد و شد است و حضور ما را به نمايش ميگذارد. ما با توليد خود در زمينههاي مختلف اقتدار و توانمندي خود را يادآور ميشويم. اين حضور و نمايش در قعر آبهاي خليج فارس و در فضا بهگونهاي ديگر رقم خورده است. مرزهاي خاكي و آبي ما مركز صادرات به كشورهاي همسايه و ديگر كشورهاي دوردست متقاضي محصولات ايراني است. با اين حال وجود بعضي گلوگاهها براي قاچاق كالا و ورود آن به خاك ميهن اسلامي جاي تامل و بازنگري دارد. سرازير شدن كالاهاي غيراستاندارد، كالاهايي كه گاه اخلاق و سلامت جامعه را زير سوال ميبرد، بايد مورد توجه مسوولان ذيربط باشد. كالاهايي كه وجود آن گاه فرهنگ تجملگرايي، اسراف و تبذير و گاه هم فرهنگ بيبندوباري غرب را رواج ميدهد.
ما ميتوانيم در توليد كالاهاي كيفي و تامين نيازهاي داخلي و حتي صادرات آن گامهاي موثري در بازارهاي جهاني داشته باشيم، به شرط آن كه حامي خوبي براي همه توليدكنندگان وجود داشته باشد و دولت خدمتگزار خود را ملزم به رعايت حقوق سرمايهگذاران در اين عرصه بداند. ما ميتوانيم با توليد بهتر و باكيفيتتر، حضورمان را نه تنها در داخل كشور، بلكه در جاي جاي اين دنياي خاكي حسكنيم.
محمد خامهيار / جامجم
شنبه بیست و ششم فروردین 1391
|
روزانهها
ضرورت دفاع از تماميت ارضي مرز و بوم
![]() از قديم و نديم ضربالمثلي ميزدند و ميگفتند «مورچه چيه كه كلهپاچهاش چي باشه» حالا اين ضربالمثل مصداق بارز همسايه جنوبي ما كشور كوچك و كوچكتر از يك استاني ماست. كشوري كه بخشي از حيات اقتصادياش به دست تجار و بازرگانان ايراني است. نيمنگاهي به تاريخ 2 دهه گذشته آن بر اين مطلب گواهي ميدهد كه تحول شهرنشيني آن، مبلمان شهري، بازار كار و تجارت آن بيشتر مرهون تلاش بازرگانان ايراني است، هر چند وجود اتباع ديگر كشورها هم تا حدودي چنين نقشي را ايفا ميكنند.
كشور كوچك امارات كه بيشتر در حاكميت خود، مرعوب سياستهاي غرب و برخي از كشورهاي استكباري است، بارها با ادعاهاي واهي خود، حاكميت در جزاير سهگانه ايراني را در سر پرورانده است و با تكرار آن، سياستهاي غلط، غيرراهبردي و زمزمههاي غيرمنطقي خود را دنبال ميكند، ادعايي كه همانند آن را «صدام» حاكم رژيم بعثي عراق مبني بر مالكيت خوزستان تكرار كرد و با تحريك آمريكا و استكبار جهاني دست به لشكركشي زد و سرانجام با خفت و ذلت، حكومت خودكامه خود را در هم پيچيد و رهسپار ديار نيستي شد و نام خود را در زمره حاكمان متجاوز به ثبت رساند تا عبرتآموز تاريخ شد. امارات كه در تصميمگيري سياسي خود سياستهاي ديكته شده غرب را دنبال ميكند، در اقدامي غيرمعقول سفر رئيسجمهور به جزيره ايراني ابوموسي را نقض تماميت ارضي كشور خود ميداند، گستاخي كشور امارات در ادعاي خارج از عرف ديپلماسي وزير خارجه خود و به دنبال آن فراخواندن سفير خود در تهران و لغو مسابقات ورزشي بين 2 تيم ايراني و اماراتي، موضوع حائز اهميتي براي ما نيست و نميتواند تاثير در خور توجهي در سياست، اقتصاد و زمينههاي اجتماعي، فرهنگي و تجاري برجا بگذارد، همان طور كه اتحاديه اروپا و كشورهاي اروپايي در گذشتههاي نهچندان دور، با اتخاذ چنين شيوهها و روشهايي، آن هم در سطح وسيعتر و كارآمدتر نتوانست نظام مقدس جمهوري اسلامي را از اهداف و مسيري كه دنبال ميكند، باز دارد و خدشهاي در آن وارد كند، بارها پس از فراخواندن سفراي خود با خفت و مذلت و سرشكستگي، سفراي خود را به كشورمان بازگرداند. با اين حال حساب كشور همسايه ما در آبهاي نيلگون خيلج فارس، امارات با كشورهاي اروپايي بسيار متفاوت است، چرا كه ما در فرهنگ و مذهب، آداب و رسوم و مرزهاي جغرافيايي مشتركاتي داريم كه ديگر كشورهاي متخاصم نظام جمهوري اسلامي فاقد آن هستند و امارات بايد با بازخواني مواضع غيرمعقول و خارج از عرف ديپلماسي رفتار و منش خود را تغيير دهد. هرچند مسوولان دستگاه ديپلماسي كشورمان با مواضع قاطع خود بايد از تماميت ارضي اين كشور دفاع كنند و اجازه بهانهجويي را به هيچ كشور و نظامي در هيچ شرايطي ندهد و با اقتدار و صلابت خود با عزمي راسخ دفاع از كيان اين كشور و نظام را اساسيترين اصل سياست خود بداند. محمد خامهيار / جامجم |
|
|
پنجشنبه بیست و چهارم فروردین 1391
|
روزانهها
تحقق پيشرفت در نامگذاري امسال
![]() نامگذاري امسال به نام سال توليد ملي، حمايت از كار و سرمايه ايراني، از سوي رهبر معظم انقلاب، همواره بايد فصلالخطابي باشد براي همه افراد جامعه در همه لحظههاي زندگي، براي حساسيت در توليد آنچه توان و انتظار آن را داريم و براي مصرف آنچه نياز ما را برآورده ميسازد. اين حساسيت در نامگذاري محور فعاليت اقتصادي جامعه و ارزشنهادن به آن به شمار ميآيد. نقش توليد در اقتصاد كشور، به منزله عزتمداري به بهبود فضاي كسب و كار، توليد، مقابله با تهديدها، حفظ استقلال جامعه، توسعه پايدار، بازار كار و... بايد دانست و بر بسط آن به منظور فعاليتهاي مطمئن مالي و اقتصادي تاكيد كرد.
اعمال سياستهاي مناسب مديريتي و شناسايي گلوگاههاي سوداگري (كه به عنوان دروازههاي تجاري و بازارچههاي مرزي نامگذاري شده است و ورود غيراستاندارد بيرويه كالاهاي خارجي و خروج ارز و سرمايه داخلي را به دنبال دارد) ميتواند اقتصادي سالم و كارآمد را همراه داشته باشد. بايد در تحقق پيشرفت، جهتگيري مطلوب، بجا و شايسته رهبري در نامگذاري امسال به سال توليد ملي، حمايت از كار و سرمايه ايراني كه در واقع تداوم و استمرار همان سال جهاد اقتصادي است، خود را موظف به توليد بهترينها و مصرف آن در بازار داخلي بدانيم، مصرف كالا را به عنوان رفع نياز خود و زندگي اجتماعي و فردي خود بدانيم و از معيار خارجي بودن آن صرفنظر كنيم. اين ديدگاه خروج بيرويه ارز، كاهش بيثباتي در مقررات و قوانين، مبارزه با جرايم قاچاق كالا را به دنبال دارد. امروز برخي شهرهاي مرزي به خاطر برخي سياستهاي غلط اقتصادي و عدم حمايت از توليد و كالاي داخلي به شهر «پاساژها» نام گرفتهاند كه اين وضعيت علاوه بر آن كه توليد داخلي را محصول نامرغوب، معرفي ميكند و كارگاهها و كارخانههاي توليدي را با ركود مواجه ميسازد و خلاقيت در توليد را از بين ميبرد، حضورمان را در بازارهاي جهاني در مبادلات كالا كمرنگ جلوه ميدهد. مصرف كالاي ايراني براي ما كه ايراني هستيم مزيتي است كه به هويت ايراني بودن كه ريشهاي تاريخي داريم و اكنون در جهان اسلام و سياست و فرهنگ، نقشآفريني ميكنيم، ميتواند در ايفاي بيشتر و بهتر نقش ما در ميان ديگر دولتها و ملتها تاثيرگذار باشد، آن طور كه در توليد، اين نقش هم ميتواند كارآمد باشد و موثر. محمد خامهيار/ جامجم |
|
|
پنجشنبه هفدهم فروردین 1391
|
غروب مدينه
سال يازدهم هجرت است و شايد روزي مثل امروز، در سكوت سهمگين جاري لحظههاي مدينه، در خانهاي كه به سمت و سوي آسمان پنجرهاي سرشار از عشق و بندگي و معنويت دارد، در خانهاي كوچك و گلين كه دري نيم سوخته دارد و كودكاني قد و نيم قد را در خود پناه داده است، تصوير غمباري به خود گرفته است، تصوير چشمان بيرمق مانده مادر كه فروغ نگاهش را در نگاه اشكبار فرزندان كوچك خود گره ميزند، لحظهها در تب و تاب نامهرباني مردم زمانه بغض گلو را چون استخواني سينهسوز، در سينه كودكان جاي داده است.
سكوت بر بالين زهرا(س) پهناي اميد را در دل كودكان جاري ميكند، هر چند مادر خسته است و زخم ديده و زخمخورده نامرد مردمان روزگار خويش است اما آغوش باز ميكند و در واپسين لحظههاي زندگي، كودكان خويش را زير چتر محبت قرار ميدهد. سال يازدهم هجرت، شايد مثل چنين روزي، آسمان مدينه رنگ غروب به خود ميگيرد، هر چند مادر جامه نو به تن ميكند، هر چند كودكان فاطمه نگاهي سرشار از اميد به مادر دارند، اما غروب مدينه انكارناپذير است. فاطمه در بستر درد و رنج زمانه، در سكوت هميشه خانه، در فراق جانسوز رحلت پيامبر(ص)، در دلهره معصومانه حسن و حسين و زينب، مظلومتر از هر زمان، با رواندازي به سمت قبله خستهتر از هميشه آهنگ وداع با اهل خانه دارد، آن هم به دور از چشمان همسر خود، آن هم در خلوت خود، تنها چشمان اشكبار كودكان و اسماء گواه پرواز فاطمه به سوي آسمان ميدهد، آنگاه كه زمين را تب ميگيرد، غباري از غم خانه را در خود فرو ميبرد. وقتي كودكان زانوي غم در بغل ميگيرند. وقتي علي(ع) با پاي لرزان وارد خانه ميشود، وقتي كه خبر ميدهند اهل مدينه ديگر گريههاي فاطمه شما را آزار نخواهد داد! شايد مثل امروز، مدينه در غروب خورشيد خود براي هميشه گريست... محمد خامهيار / جامجم |
|
|
چهارشنبه بیست و چهارم اسفند 1390
اين روزها هر چه به روزهاي پايان سال نزديك و نزديكتر ميشويم، خود را آمادهتر از هر زمان ديگر براي آغاز سال جديد ميبينيم، تا ديروقت براي خريد در خارج از منزل به سر ميبريم. زودتر از هميشه از خواب و استراحت برميخيزيم، كارهاي عقب مانده از روزها و ماههاي پيش را با جديت دنبال ميكنيم. خانه تكانيها چند روزي است آغاز شده و روزهاي پاياني خود را انتظار ميكشد؛ اين روزها حتي براي شبنشينيهاي ايام عيد و ديد و بازديدها، آجيل و تنقلات لازم را خريداري كردهايم و شايد هم اسكناسهاي نو و كارت هديهها را هم تدارك ديدهايم، همه اينها ريشه در آداب و سنت ما دارد و در حد مطلوب خود امري نيكو و شايسته و درخور تقدير است. اسلام هم ما را به تميزي و پاكيزگي سفارش ميكند و نظافت را نشانه ايمان ميداند. جا دارد در اين روزهاي پاياني سال هم ساعتي را با خود خلوت كنيم و مروري داشته باشيم به رفتار كردار و گفتار خود در سالي كه گذشت، چه گامي را براي تعالي خود برداشتهايم، چه سرمايه معنوي را در سالي كه گذشت به دست آوردهايم، بياييم در روزهاي پاياني سال تا فرصتي مانده است، با خداي خود عهد و پيمان ببنديم، حقوق ديگران را ادا كنيم و اگر در رفتار و كردار خود نسبت به ديگران كوتاهي كردهايم از آنان حلاليت بطلبيم و رضايتشان را فراهم كنيم. بياييم بهخاطر لطف خداوند و نعمتهاي بيكران او در خلوت زندگي سجده شكر به جاي آوريم.
دل را از كينه و نامهربانيها تهي كنيم و مهرباني را هديهاي براي آغاز سال نو، به ارمغان ببريم.
پنجشنبه هجدهم اسفند 1390
دقايقي بعد درخواست روزنامهاي را از مهماندار هواپيما كردم كه به دليل عدم وجود يك نسخه روزنامه هم در اين پرواز اظهارتاسف كرد! اين اولين باري بود كه در يك روز غيرتعطيل با هواپيمايي پرواز ميكردم كه به ابتداييترين درخواست مسافري پاسخ منفي داده ميشد. پرواز تهران ـ بندرعباس 90 دقيقه طول كشيد و علاوه بر اين زمان با تاخير 30 دقيقهاي هم مواجه شد، حضور 2 ساعته براي جمع زيادي از شهروندان در يك پرواز فرصت مناسبي است براي مطالعه و آن هم مطالعهاي كه كشور ما به دليل پايين بودن سرانه آن، از آن رنج ميبرد.
در بسياري از كشورها، در پروازهاي خارجي، مطبوعات جايگاه خاص خود را دارد. در بدو ورود به چنين اماكني آنچه بيش از هر چيزي جلوه ميكند مطبوعات است و توجه به نشريات.
در جامعه ما و جمعيت 70 ميليوني آن كه نشريات هنوز تا جايگاه اصلي خود فاصله زيادي دارد، مسوولان فرهنگي و اجرايي كشور بايد بيش از هر چيز ديگر در ترويج فرهنگ روزنامهخواني، بالا بردن سطح كيفي و كمي و بالا بردن تيراژ و شمارگان آن تلاش كنند. روزنامه و نشريه و مطالعه آن بايد از ضروريات زندگي روزمره ما باشد، اما پرواز 5257 به اين مهم توجه نداشت؛ ضرورتي كه ميتوانست حداقل خواسته مسافران خود را برآورده سازد، اما اين اتفاق نيفتاد و شايد براي آن شركت هواپيمايي مهم نبود، آنچنان كه هواپيماي استيجاري آن، مبلمان و شاكله خوبي نداشت و پذيرايي از مهمانان هم نامناسب بود. سرانه مطالعه ما در خور جامعه ايراني اسلامي ما نيست. بايد براي رشد مطالعه تلاش كنيم و مسوولان در تحقق اين امر همه همت خود را به كار بگيرند تا فرصتسوزيها به فرصتهاي طلايي تبديل شود.
يادمان باشد سطح فرهنگ جامعه بستگي به ارتقاي سطح محصولات فرهنگي آن دارد و توجه به نشريات و ارتقاي كيفي و كمي و گسترش تيراژ آن ريشه در اين مقوله دارد.
محمد خامهيار/ جامجم
شنبه سیزدهم اسفند 1390

ديروز روز حماسه بود، حماسهاي كه ملت رشيد، شجاع و غيور ايران اسلامي براي رسيدن به آن لحظهشماري ميكردند و با چه شور و شعف خود را پاي صندوقهاي راي رساندند.
ديروز در جاي جاي اين سرزمين پهناور حماسههايي خلق شد كه قلم ناتوانتر از آن است كه بتواند آن را ترسيم كند و به حافظه تاريخ بسپارد.ديروز همه آمده بودند، براي سربلندي و سرافرازي اين نظام مقدس تا پايدارتر از هر روز و هر زمان ديگر باشد و چه صحنههاي زيبايي كه با اين حضور شكوهمند خلق شد. ديروز آنها كه احساس تكليف كرده بودند، زودتر آمده بودند. جالب بود پيرمردان قد خميده و جوانان رشيد را با چهرهاي شاداب ميديديم كه دل در رضايت خالق متعال سپرده بودند. ديروز روز عمل به تكليف بود و انجام وظيفه؛ روز رقابت و قبول مسووليت براي نامزدها و آحاد مردم و امروز روز رفاقت. روز همدلي، روز جشن پيروزي بر دشمنان، آنان كه با گستاخي مردم فهيم ايران اسلامي را از اين حضور شكوهمند برحذر ميداشتند و چه كور خوانده بودند، ملت ما به عهد معهود خود وفادار خواهد ماند.
محمد خامهيار
پنجشنبه یازدهم اسفند 1390
|
روزانهها
آزموني براي فردا
تبليغات انتخابات نهمين دوره مجلس شوراي اسلامي سپري شد و نامزدهاي مجلس و نامزدهاي انتخاباتي و هواداران آنان در طول يك هفته به معرفي خود، ديدگاهها و نقطه نظرات خويش پرداختند و اكنون اين مردم هستند كه انتخاب ميكنند و با در نظر گرفتن معيارهاي لازم به انتخاب افراد اصلح، شايسته، توانمند و متعهد ميپردازند.
فردا روز آزمون ديگري است در صحنهاي سرنوشتساز براي انقلاب و نظام جمهوري اسلامي، آزموني كه ريشه در يك وديعه و امانت دارد آن هم وديعه و امانتي گرانبها كه به دست ما سپرده شده و صيانت از آن و تعالي آن برعهده آحاد مردم است، امانتي كه در22 بهمن ماه سال 1357 امام راحل آن را بنيان نهاد و شهيدان گرانقدري در صيانت از آن ايثار جان كردند، امانتي كه مقاومت و ايستادگي در دوران 8 سال دفاع مقدس بهخاطر پاسداري از آن بود و ملت بزرگ ايران اسلامي در آن آزمون خوب درخشيد و برگ زريني بر تارك تاريخ اين مرز و بوم از خود به يادگار گذاشت، ما امانتدار اين انقلابيم كه سرداران رشيد و شهيد ما در غائلههاي مختلف كه جان به جان آفرين تسليم كردند، به دست ما سپردند، غائلهاي مانند غائله كردستان، خلق عرب، خلق مسلمان، حماسه شهر هزار سنگر آمل، كودتاي نوژه و دهها نيرنگ و توطئه عليه اين نظام مقدس و بالاخره فتنه 88 . ما امانتداريم و فردا روز محك و آزمون ماست، فردايي كه ميتواند 6 ماه تلاش و تبليغ دشمنان در بهكارگيري ميليونها رسانه به منظور مقابله با حضور مردم در انتخابات را بياثر كند و مردم فهيم و رشيد با حضور حداكثري خود سيلي سختي به چهره استكبار بزند. فردا روز آزمون ديگري است براي من و تو تا پاي صندوقهاي راي حاضر شويم و به عهد معهود خود با همه آنان كه حماسههاي جاويدي را در اين رمز و بوم خلق كردند، وفادار بمانيم. فردا روز سرافرازي ملت در آزمون ديگر است، آزموني كه عهد و پيمان امت با مقتداي خود را ناگسستني جلوه ميدهد و هرگز سستي به خود راه نخواهد داد. فردا روز انتخاب افرادي شايسته به عنوان نمايندگان ملت براي حضور در خانه ملت است، آن هم به منظور دفاع از كيان اين مرز و بوم، حفظ آرمانهاي الهي، ترويج ارزشهاي اخلاقي، صيانت از عزت، شرف، ثروت و منافع مردم. فردا با حضور حداكثري خود بهترينها را برخواهيم گزيد چرا كه انتخاب هم حق من و توست، هم تكليفي براي ما. محمد خامهيار / جام جم |
|
|
چهارشنبه دهم اسفند 1390
حضور در انتخابات كه به عنوان يك وظيفه شرعي، ملي، اخلاقي و عقلاني در رهنمودهاي بزرگان ديني ما از آن ياد شده، از مستحكمترين ابزار و وسايلي است كه اين ملت بزرگ ميتواند با بهرهمندي از آن به عنوان سدي پولادين در مقابل زيادهخواهي دشمنان و سوء نيت، بددلي و سلطهجويي مستكبران ايستادگي كند.
فرداي سرنوشتساز ما، حضور حداكثري ما را ميطلبد، حضوري كه نشان از مردمسالاري ديني دارد، شاخصهاي كه نماد پيروزي مردم فهيم و آگاه ايران اسلامي است، اين حضور در آزمونهاي گذشته بارها و بارها، به محك گذاشته شد و سرافرازي، سربلندي و عزتمداري خود را به جهانيان نشان داد. انتخابات نشاني از قدرت معنوي اين ملت بزرگ است كه آن را به رخ دشمنان اسلام و نظام خواهد كشيد. در واقع ملت رشيد ما با حضور در پاي صندقهاي راي، عزم و رشد ملي خود را با دانايي و هوشياري به منصفه ظهور ميگذارند، عزمي كه در دانايي و هوشياري مردم ريشه دارد و پايبندي مردم به نظام مقدس اسلامي را تبيين ميكند، بيشك اين حضور و اين هوشياري توطئه استكبار جهاني و ايادي آنان را در محاصره اقتصادي نقش بر آب خواهد كرد.
حضور چشمگير ما پاي صندوقهاي راي فرداي سرنوشتساز ما را رقم خواهد زد چرا كه نظام اسلامي ما متكي به ايمان و عواطف و علايق مردم است و اين مهم سر بقاي انقلاب و نظام و دليل آشكار و روشن شكستناپذيري آن خواهد بود.
يادمان باشد حضور پاي صندوقهاي راي، در واقع همانند حضور در سنگرهاي دفاع مقدس و همراهي با مجاهدان فيسبيلالله است.
اين فرصت را بايد مغتنم شمرد و آن را به هيچ بهانهاي از دست نداد.
محمد خامهيار / جام جم



